Jak wykorzystać stare drzwi? Stare Drewniane Drzwi jako dekoracja wnętrz. Design Wnętrz w krainie vintage i nowy model spędzania wolnego czasu.

Model spędzania wolnego czasu (niczym z filmu "Pieniądze to nie wszystko") mam zupełnie inny od aktualnie uprawianego modelu nicnierobienia. Być może dlatego, że od jakiegoś czasu, tego wolnego czasu ci u mnie absolutnie nie-dostatek, ale jak na lekarstwo, więc jak już te wspaniałe chwile się zdarzą i gdy jeszcze są dłuższe od mrugnięcia okiem, to spędzamy je razem z Mężem na wycieczkach. Czyli aktywnie. Ze wskazaniem na ukochany Karpacz i ze ściślejszym wskazaniem na ukochaną Wilczą Porębę. 

A w przypadku, gdy wolny czas przypadkowo się nadarza, a Męża pod ręką nie ma, to na prowadzenie wysuwa się książka. Zawsze i wszędzie.

Ten model uprawiam z powodzeniem od wielu, wielu lat, przyczyniając się swego czasu do całkiem sporej dziury budżetowej. Ale cóż poradzić na to, że zapach książki, takiej prosto z drukarni, to dla mnie najpiękniejsze perfumy świata? I chociaż w bibliotekach byłam częstym gościem, to był czas, że nie mogłam się oprzeć kupnie chociaż jednej nowej książki, przy prawie każdym pobycie w mieście na zakupach. Nie wiem czy uzależnienie od kupowania książek jest wpisane na światową listę chorób, wiem natomiast, że niespodziewanie silne się ono okazało. Obiecywałam sobie poprawę, ale bez skutku niestety. A ponieważ Mąż mnie zna doskonale, i wiedział, że ja z zakupów bez książki wrócić nie umiałabym, to miałam taki patent: jedna książka oficjalnie na wierzchu w torebce, a kolejna/kolejne, spokojnie leżakowały sobie na samym dnie torby, zawinięte w jakąś gazetę. Leżakowały dopóty, dopóki Mąż nie zniknął na horyzoncie - wtedy szybko wędrowały na regał, okładką do wewnątrz. Taki przemyt :)

Mogę o tym śmiało pisać, bo i tak się wydało. Zresztą Sebastian i tak zawsze wiedział, że książka, którą właśnie czytam, jest nowa i nie, żeby poznawał po okładce czy też tytule. Poznawał po tym, że co jakiś czas podnosiłam książkę, zamykałam oczy i wąchałam, przewracając jednocześnie kartkami ;) I tak oto, całkowicie nieświadomie,  dokonywałam tak zwanej akcji samopodkablowania. A tłumaczenia, że to kiedyś tam kupiona, leżała i czekała po prostu, na nic się nie zdawały: zapachu świeżej książki nie można ukryć :) I im bardziej Sebastian patrzył na to moje uzależnienie pobłażliwym i życzliwym okiem, tym większe miałam wyrzuty sumienia. Niestety nie przekładały się one na samodyscyplinę  i wstrzemięźliwość w księgarniach.

Przyszedł jednak czas opamiętania, który dziwnym trafem nałożył się na czas urządzania mieszkania i zakupoholizm książkowy ustąpił zakupoholizmowi dekoracji i przedmiotów wnętrzarskich. Ale przyroda próżni nie lubi i Mąż musiał to zrozumieć. Do dzisiaj jednak najwspanialszym prezentem dla mnie jest trzyczęściowy zestaw: piżama, książka i skarpety :) bo czytać lubię w łóżku, przed zaśnięciem i wtedy oprócz Męża, Futer i książki, nic więcej do szczęścia mi nie potrzeba. I leżymy tak w piątkę: Mąż, Tygrysia, Morfi, ja i książka. Jak myślicie, kto zajmuje najwięcej miejsca? W moim dolnym narożniku śpi Tygrysia, 10 kilo czarnego Futra śpi po drugiej mojej stronie, ale przy głowie. Mogłyby chociaż w jednej linii spać, jakoś człowiek by się wtedy ścisnął, ale na prosto chociaż, a nie w eskę.  Ale to i tak jest całkiem wygodna wersja. Bo jak jedno wejdzie pod kolana pod kołdrę, a drugie na brzuch na kołdrę, to już ruszyć się naprawdę nie ma jak. A przy każdej próbie pacyfikacji, do uszu dochodzą złowróżbne pomruki ;) W takich wypadkach książka jest oparta o futrzany bok i jakoś leci :) Ale obiecaliśmy sobie, że następne łóżko będzie miało co najmniej 200 :) Teraz jest 160, więc byłoby dodatkowo po 20 cm na jedno Futro - to całkiem sporo. 

Niestety muszę przyznać, że od jakiegoś czasu książki czytane dla czystej przyjemności, musiały dostać przymusowy urlop. I okazuje się również, że odkąd zaczęłam pisać blog, odkąd poznałam fantastyczną blogosferę wnętrzarską, mój model spędzania wolnego czasu uległ (r)ewolucji. Gdy tylko mam bowiem wolną chwilę, zaglądam na ulubione blogi, szukając nowych wpisów, nowych inspiracji. Czas przy tym leci tak, że nawet się tego nie zauważa. Teraz każdy ranek zaczynam od lektury ulubionych blogów. Też tak macie?

Zatem pomyślałam sobie, że dzisiaj przeczytam wreszcie "Inferno".  Książkę dostałam od Sebastiana na dzień kobiet i od tego dnia leży sobie ona spokojnie, przez nikogo niestety nie niepokojona, na stoliku nocnym. I czeka. I jeszcze poczeka niestety, czy też stety, bo dobra wiadomość ze szpitala :), paradoksalnie spowodowała, że nie mogę się skupić na niczym konkretnym, a już na pewno nie na czytaniu książki, która tego skupienia potrzebuje.

Zatem dzisiaj serce mi rośnie nie tylko dlatego, że pierwszy dzień kalendarzowej wiosny, za oknem słońce i radość. Bo to moje serce też tańczy i śpiewa, dzięki temu, że Babcia czuje się lepiej. Ciało niestety pozostaje w całkowitej opozycji. Na szczęście z rękami dało się ponegocjować, w wyniku czego i myszką i klawiaturą mogę w miarę swobodnie operować. Uzyskałam również dostęp do słoika nutelli, z którego to dostępu skrupulatnie i systematycznie dzisiaj korzystam. Dobrze, że wiosna. Rękami Męża odkurzę rower i nutella pójdzie w zapomnienie. Tymczasem wyrzutów mieć nie zamierzam. Radość to radość. Nienawidzić się będę potem, jak dojdę do dna. Słoika oczywiście.

Czyli na szybko musiałam opracować nowy model spędzania wolnego czasu. Nie było to takie trudne, jakby mogło się wydawać. Odpisując dzisiaj na Wasze wspaniałe komentarze do wczorajszego postu, za które z głębi tańczącego serca dziękuję, mimowolnie rzuciłam okiem na to cudne zdjęcie turkusowego stołu, zrobionego z drzwi. I przepadłam. Pomysły rozmaitego wykorzystania drzwi, które niekoniecznie odpowiadają ich przeznaczeniu, zaintrygowały mnie na tyle, że model spędzenia wolnego czasu wyklarował się zupełnie sam: kraina vintage, gdzie królują stare drzwi, wciągnęła mnie całkowicie.

A nie bez przyczyny mnie ten temat interesuje. W naszej sypialni do tej pory nie mamy bowiem zagłówka. Koncepcje były różne, ale co jakiś czas wracamy właśnie do pomysłu wykorzystania starych drzwi. Nie wiemy jeszcze tylko, czy zdecydować się na jedno skrzydło powieszone w poziomie, czy też na dwie pary drzwi, postawione po prostu za łóżkiem.

Bardzo podoba mi się też pomysł oparcia takich drzwi o ścianę. Aranżacje we wnętrzach: stare drzwi vintage (jedno skrzydło) oparte o ścianę, przed tym mała konsolka, pod konsolką mały taborecik (a jakże!) urzekają mnie bardzo. Mamy takie jedno miejsce, gdzie taka kompozycja wyglądałaby idealnie.

Zatem spędziłam dzisiaj kilka godzin na poszukiwaniu takich aranżacji i wyszperałam między innymi i takie inspiracje.

Zaczynam od aranżacji, która chwyciła mnie za serce od razu. Kolor, prostota, pomysł - wszystko idealne.

 

W tej aranzacji każdy detal ma znaczenie. Stare drzwi vintage są doskonałą bazą dla takich dekoracji:

 

Poniższe zdjęcia, to mój typ: piękne stare drzwi, po prostu postawione za łóżkiem. Niesamowita dekoracja białej sypialni. Świetnie komponują się z przecieraną komodą vintage i jednocześnie eleganckim sufitem, na którym widać sztukaterię oraz wytwornym żyrandolem. Eklektycznie, jasno, pięknie.

Czy nie wygląda to uroczo? Przecierane, stare drzwi, a na nich wesołe, kolorowe talerze.

 Kontrast, który tworzy wyjątkową jakość.

Poniżej cudowne, białe, stare drzwi, które wykorzystano jako przegrodę dzielącą pomieszczenie. Zarówno pomysł, jak i same drzwi świetnie wpisują się w styl aranżacji tego wnętrza:

 Stare drzwi z niebieskimi przecierkami i białymi napisami, po prostu oparte o białą ścianę, obok łóżka. 

Piękna aranżacja..

Również i te drzwi świetnie dobrano do stylu, w jakim zaaranżowano sypialnię. Przecierane, drzwi vintage są wyjątkową dekoracją, znakomicie odnajdującą się chyba w każdym pomieszczeniu:

Białe wnętrze, biała sofa, stare, pobielone i odrapane drzwi z żeliwnymi elementami na których zawieszono oryginalną tabliczkę. Pięknie. 

Mamy taką sofę :) 

Ten pomysł bardzo mi się podoba: na dolną część drzwi przyklejono lustro, tworząc oryginalną dekorację. Świetny pomysł do podpatrzenia :)

Elegancka, biała zastawa, antyczne i wytworne dekoracje i stare, odrapane drzwi, a przed nim stary, metalowy, poobdzierany stolik - uwielbiam takie połączenia:

Tutaj stare drzwi wykorzystano jako panele ścienne -  pięknie:

 Rustykalnie, shabby chic, wiejsko :) Do starych drzwi dołączono blat z toczonymi nogami, tworząc w ten sposób wyjątkowa konsolę. Do tego detale: metalowe konewki, biała kanka z kwiatami, druciany koszyk, jabłka w pojemniku z rączką. Zwróćcie również uwagę na krzesło - cudowne:

Tutaj wykorzystano mniejsze drzwiczki, w których połączono drewno i metalową siatkę - idealnie. Ale przyznam się, że to zdjęcie zwróciło moją uwagę, ze względu na fantastyczną, starą wagę:

Połączenie nowego ze starym i z lampą z Ikei. Mamy taką samą, do tego białą sofę - takie drzwi pasowałyby idealnie. Żyrandol co prawda wisi u nas inny, ale również jest ze szkła.

 Kolejna propozycja wykorzystania starych drzwi, jak zagłówka łóżka:

 A tu ciekawy pomysł, wykorzystania starych drzwiczek od szafki jako tacy:

A co powiecie na taką oryginalną, rodzinną galerię? 

 Czy te drzwi nie są piękne?

 

A na koniec jeszcze raz zdjęcie cudownego stołu turkusowego, zrobionego po prostu z turkusowych drzwi. Trudno o nim zapomnieć, prawda? :)

 

Naoglądałam się tyle inspiracji, a w głowie tyle pomysłów, że aż huczy. Najchętniej ogłosiłabym zbiórkę starych drzwi, ale tak sobie myślę, że po tych aranżacjach, jeśli Ktokolwiek ma stare drzwi, już ma pomysł, co z nimi zrobić. Mi zostaje polowanie na Giełdzie Staroci. 

Patrzę właśnie na zegarek i okazuje się, że dzisiaj sobota już. Jak ten czas leci! Post opublikuję rano, zatem życzę Wam pięknej soboty - pogoda ma być wyśmienita. Idealna na spacery, do których Was zachęcam - wprawdzie zima nie była straszna, ale baterie przyda się podładować :)

Pozdrawiam serdecznie :)

Magda

źródło zdjęć: pinterest

Metal Stools. Metalowy taboret we wnętrzach nie tylko industrialnych. Design Wnętrz.

Metalowe taborety mam na swojej liście wnętrzarskich życzeń od dawna. Są to całkiem konkretne punkty - z dołączonymi zdjęciami wymarzonych czteronożnych obiektów. Jeden punkt został już, ku mojej ogromnej radości, "odhaczony". 

Czując się zainspirowana wnętrzami z wczorajszego postu o eklektycznych przemyśleniach, skusiłam się na biały, metalowy taboret (tutaj) i już nie mogę się doczekać, kiedy do mnie dotrze. Na następny przyjdzie kiedyś czas, ale już wiem, jak będzie wyglądał. Jeśli jesteście ciekawi, zajrzyjcie do postu: Taborety i industrialne dodatki. Na zdjęciu nr 5 znajduje się cudny taboret Cahir - ten czy mu podobny, musi się kiedyś znaleźć w naszych wnętrzach. Tym bardziej, że mam już dla niego miejsce.

W tym samym poście jest również zresztą wyjątkowy, drewniany taboret Reciclada, kolejny na liście, ale dzisiaj nie o nim. Dzisiaj o taboretach  metalowych.

Taborety metalowe pasują do każdego wnętrza: wspaniale odnajdą się w aranżacjach rustykalnych, w mieszkaniach urządzonych w stylu skandynawskim, w ogromnych loftach, gdzie króluje cegła, w estetyce shabby chic, w stylu prowansalskim, angielskim, nowoczesnym ..... czy coś pominęłam.... oczywiście w mieszkaniach z eklektyczną duszą :)

Metalowy taboret to industrialny dodatek do wnętrz, o bardzo wielu twarzach i odsłonach, a tym samym możliwościach aranżacyjnych. Metalowe w 100% lub z drewnianym siedziskiem, w kolorze stali lub barwne - ten industrialny mebel może być elementem całej industrialnej historii, ale może być też jedynie akcentem w aranżacji, w której dominuje inna stylistyka.

Metalowy taboret ma wiele twarzy

   

I takie właśnie mam dla Wa dzisiaj inspiracje: aranżacje, w których industrialny styl zdecydowanie króluje, ale i takie, w których metalowy taboret jest jedynie dodatkiem do estetyki rustykalnej, wiejskiej, skandynawskiej lub innej. Zwróćcie uwagę na to, że ten na pierwszy rzut oka, niepozorny mebel, potrafi wprowadzić wyjątkowy klimat i być również przysłowiową wisienką na torcie.

Drewniana podłoga z pobielonych desek, wysokie sufity, wielkie okno, białe ściany - doskonała baza wyjściowa. Tutaj elementy rustykalne, połączono z industrialnymi. Dodano pikowaną sofę i aranżacja zrobiła się typowo eklektyczna.

To zdjęcie pojawiło się już u nas w poście: Pastelowy Róż detalem w białych wnętrzach.

Zimna stal, szkło, ciepłe drewno i delikatne pastele - piękne połączenie.

Metalowy taboret w typowo industrialnej kuchni, zawsze zda egzamin:

Prosta aranżacja: naturalne drewno stołu i ławki świetnie kontrastuje z metalowymi dodatkami: taboretem i drucianą lampą. Szara ściana jest doskonałym tłem, który uwypukla detale tej aranżacji:

Poniżej typowo industrialna historia, w której podoba mi się absolutnie wszystko:

Jak widać poniżej, metalowe taborety mogą doskonale służyć do innych celów, niż tylko do siedzenia. Tutaj świetnie sprawdzają się w roli pomocników w łazience, na których możemy położyć ręczniki lub inne rzeczy:

Niemal absolutne królestwo bieli i dwa metalowe taborety, w kolorze srebrnym. Ich barwa świetnie nawiązuje do widocznego systemu wentylacyjnego: okapu i rury, dzięki czemu aranżacja zyskuje na spójności.

Hol zaaranżowany w stylu skandynawskim: dominacja bieli, drewno, czarne dodatki, metalowa lampa i srebrny, metalowy taboret, który w estetyce skandynawskiej odnajduje się świetnie.

Taką rustykalną kuchnię śmiało można znaleźć i na angielskiej wsi i na francuskiej prowincji i też na skandynawskiej ziemi :)  białe, jasne wnętrza, gdzie niepodzielnie króluje drewno i metalowy taboret - industrialny akcent.

Poniżej ocynkowane taborety w rustykalnym wnętrzu. Połączenia ocynkowanych mebli i dodatków z ciepłym drewnem, w kolorystyce naturalnej, czy też z drewnem pobielonym, bardzo do mnie przemawiają.

A oto inspiracja, która jest moim faworytem i nie wiem czy ze względu na magię książki, czy na typowo eklektyczne zestawienie:

A tu mogę zakrzyknąć "Mój Ci On" :)

upolowany na Westwing w kampanii Męska Strona Loftu.

Taboret Dallas

Niedzielne słońce i spacer bez kurtki okazały się nieco zwodnicze. Przeziębienie atakuje pełną parą, ja walczę miodem, cytryną i cynkiem z wapnem. 

Trzymajcie się ciepło. Słońce pięknie świeci,

 ale chyba jeszcze nie czas na wiosenne swawole pełną parą.

Pięknego wtorku :)

Pozdrawiam Was serdecznie,

Magda

źródło zdjęć: Westwing, pinterest.

Białe wnętrza czarnego domu - skandynawski design pełen sielskiego uroku.

Co kryje w sobie czarny, drewniany dom z 1928 roku, otoczony ogrodem z marzeń? Otaczająca go zieleń jest tak soczysta, że przechodząc przez czarny próg, stajemy niejako w innym świecie. W świecie tym króluje biel, której towarzyszy naprawdę piękne drewno.

Typowy dla wnętrz skandynawskich kolor biały, tutaj został ocieplony drewnem i sielskimi meblami oraz dodatkami. Efekt - dom pełen świeżości, którą wyraźnie czuć w każdym pomieszczeniu. Wystrój utrzymany w klimacie sielskim, dodaje przytulności i uroku wiejskiego domku. Urządzony jest przy wykorzystaniu materiałów naturalnych: drewniane podłogi w pięknym białym kolorze, drewniane belki, drewniane meble. Aranżacji nie przeładowano zbędnymi dodatkami i dekoracjami - w prostocie siła i energia tych wnętrz.

Zapraszam Was zatem do domu Lotte i Clausa, którzy stworzyli to miejsce po ucieczce z Kopenhagi. Do wnętrz pełnych uroku, które zachwycają każdym detalem. Ja zakochałam się w podłogach i sufitach.

Wszechobecna biel została przełamana naturalnym kolorem drewna oraz kontrastowymi, czarnymi dodatkami: lampka biurkowa, maszyna do pisania, ciemne krzesło. 

Duży obraz w pastelowych barwach został dobrany idealnie: sztuka nowoczesna w otoczeniu klasyki, to zawsze udany romans. Zwróćcie uwagę na przepiękny piec, tak bardzo charakterystyczny dla skandynawskich wnętrz. Aranżacje mieszkań z takimi piecami, znajdziecie na naszym blogu tutaj.

Drewniana podłoga, z widocznymi sękami i niedoskonałościami jest wyjątkowa. Jej jasny odcień jest doskonałym tłem dla klasycznych, drewnianych mebli, których nie ma za wiele, ale są jednak bardzo wyraźne.

Krzesło mnie zachwyca - niezwykle oryginalne, doskonale komponuje się z drewnianą konsolą.

Wspaniała, jasna aranżacja. Biel, która wyraźnie dominuje, jest z zasady chłodna, jednak ten salon jest wyjatkowo przytulny, pomimo, że nie mamy tutaj żadnych, mocnych i energetycznych akcentów. Jest to wnętrze, które sprzyja odpoczynkowi, wyciszeniu.

Drewniane belki konstrukcyjne, wyraźnie odcinają się białych desek na suficie i przywodzą na myśl wiejski dworek. Kontrastowa czerń, dodaje dynamiki, a poduchy i pled - przytulności.

Ach, jaka biblioteczka! Kolorowe grzbiety książek i albumów wprowadzają odrobinę koloru do aranżacji. Miejsce na sofie, w którym wyleguje się biały futrzak, musi być wyjątkowe - mam taką samą sofę i dokładnie w ten sam sposób i w tym samym miejscu śpi jeden z moich kotów.

Przypatrzcie się podłodze na poniższym zdjęciu. To nie są płytki, ale deski, które pomalowano w czarno-biały wzór karo. Podobne podłogi widzieliśmy w domu w Hudson Valley, jeśli chcecie je sobie przypomnieć zapraszam do artykułu o jego oryginalnych wnętrzach.

Czarny blat mebli kuchennych doskonale nawiązuje do podłogi.

Aranżacja tego wnętrza jest niesamowita. Białe talerze z delikatnym wzorem ułożone na półce doskonale wpisują się także w design kuchni rustykalnych.

Biel oczywiście dominuje, ale grafiki w prostych, czarnych ramach, typowych dla stylu skandynawskiego, świetnie tę biel przełamują, a ciepłe drewno wraz ze ślicznymi naczyniami nadaje wnętrzu sielskości.

Ogród zachwyca nie tylko zielenią, ale także prostotą zagospodarowania.

Patrząc na tę zieleń, tęsknię jeszcze bardziej za wiosną i latem, kiedy to, na swoim balkonie, robimy swój mały, prywatny ogród :)

Już dzisiaj zapraszam Was do wnętrz inspirowanych kinem lat 50, które odwiedzimy jutro.

Pozdrawiam Was serdecznie :)

Magda

źródło: planet-deco

Country farma w Karoo - kawałek prywatnego raju. Design Wnętrz.

Dzisiaj zabieram Was znowu do RPA, gdzie odkryłam magiczne miejsce - kawałek prywatnego raju w nieco zakurzonym miejscu. 

Farma w Karoo, to bardzo inspirujące wnętrza dla miłośników stylu country i również stylu rustykalnego. Znajduje się w pobliżu górskiego łańcucha  Nuweveld oraz wyjątkowego Parku Krajobrazowego, w którym możemy spotkać niezwykłe zwierzęta.


Niezwykłe są również wnętrza tej farmy. To, aż nieprawdopodobne, że w miejscu odrobinę dzikim, możemy spotkać kawałek prawdziwej wsi i znaleźć się w tak przytulnym i pełnym rustykalnej energii miejscu. Wnętrza domu są urządzone spójnie i ze smakiem. Niebanalne dodatki, kolorystyka nawiązująca do barw krajobrazu, kompozycja wyjątkowych, wolnostojących mebli podkreślają rustykalny klimat.

Zapraszam na wycieczkę po farmie  Petera van Wyk:

Wiejsko, rustykalnie - przytulnie. Sporo miejsca na spotkania z przyjaciółmi. Każdy może zasiąść na zapewne wygodnym miejscu. Zwróćcie uwagę na intrygujący sufit i belki stropowe. Dwa fotele świetnie nawiązują do materiału, z którego sufit został zbudowany.

Ławka wprawdzie metalowa, ale dzięki tekstyliom bardzo przytulna i zapewne miękka. Również psina uważa, że jest to całkiem miłe miejsce na drzemkę :)

Ciekawa aranżacja kącika w stylu country. Tylko naturalne materiały: skórzana sofa chesterfield, skóra zwierzęca na podłodze, drewniana komoda, poducha z naturalnej, grubej tkaniny.

 

Ach, jak chciałoby się zasiąść przy tym stole z kubkiem gorącego mleka, podanym w metalowym kubku. Dzięki otwartemu kominkowi, utrzymanym w wiejskim stylu, jest przytulnie i bardzo relaksująco.

Bardzo klimatyczna jadalnia z wykwintnie nakrytym stołem. Zwróćcie uwagę na nierówności ścian - wzmacniają wiejski charakter posiadłości.

Odrestaurowany stary kredens doskonale komponuje się z aranżacjami wnętrz. Wpisuje się on również w rustykalny design kuchni.

Otwarty kominek w sypialni z wesoło grającym ogniem, sprzyja relaksowi i wspaniale dodaje przytulności jasnym wnętrzom. To, co zwróciło moją szczególną uwagę, to niesamowite drzwi - są kropką nad i w tej aranżacji.

Prosta łazienka: kamień na podłodze, wolnostojąca wanna i jasne barwy komponujące się kolorystycznie z barwą podłogi. Drewniany sufit i takież wiadro dodają potrzebnego ciepła temu pomieszczeniu.

Odpoczywać, odpoczywać, odpoczywać - wspaniałe miejsce do wypoczynku w słoneczne dni.

Wiejska chata - wymurowane kamieniem miejsce na ognisko jest wspaniałym pomysłem i nieczęsto spotykanym dodatkiem do bliskiego otoczenia domu. Przy ścianie zapas drewna daje efekt również dekoracyjny. O tym, jak z takiego drewna zrobić dekorację, zobaczcie tutaj.

Czy można spodziewać się tak przytulnych wnętrz i wyjątkowych aranżacji na tak zwany pierwszy rzut oka?

Serdecznie Was pozdrawiam i zapraszam do kolejnych odwiedzin :)

Magda

źródło zdjęć:  houseandleisure